Καθώς έβαζα μια ζακέτα πάνω από μια μακρυμάνικη μπλούζα, το πρώτο μανίκι μαζεύτηκε και χρειάστηκε να βάλω τα δάχτυλά μου να το τραβήξω, κι αυτό μου έφερε μια γλυκιά αίσθηση αδεξιότητας, δικαιολογημένης ανημποριάς και φροντίδας. Ήταν σαν μια μικρή πύλη στον χρόνο, όπου έγινα πέντε χρονών και η θεία μου με έντυνε και μου ίσιωνε…
Tag: ανατροφή
Αφήνετε τα παιδιά σας να πλήττουν;
Οι γενιές του ’60 και του ‘70 έχουμε βιώσει την πλήξη στο πετσί μας, όταν ήμαστε παιδιά. Ιδίως τα καλοκαίρια, όταν το απομεσήμερο οι γονείς επέβαλαν σιωπητήριο σε όλα τα σπίτια και οι δρόμοι καμίνια, ήμασταν φυλακισμένοι στα δωμάτια μας και ο χρόνος κυλούσε βασανιστικά αργά. «Βρείτε κάτι να κάνετε ήσυχα» μας έλεγαν και ήταν…
Lost Thinker 