Aπό τότε που το δικό μας άστρο κρύωσε και δημιούργησε την ατμόσφαιρα γύρω του, έγινε ένα κλειστό σύστημα. Το νερό που υπήρχε, υπάρχει και συνεχώς ανακυκλώνεται. Εξατμίζεται, πέφτει πάλι στη Γη και μετά πάλι ανακυκλώνεται διαρκώς. Το χώμα, οι σπόροι το ίδιο. Όλα ενώνονται και διαχωρίζονται διαρκώς και ανανεώνονται και πεθαίνουν και ξαναγεννιούνται. Σαν να…
Category: Uncategorized
Εντός μας
“Ίσως όλοι οι δράκοι της ζωής μαςνα ‘ναι πρίγκιπες, που δεν προσμένουνπαρά την ώρα πού θα μας δουν όμορφους και τολμηρούς. Ίσως, κάθε τι τρομαχτικό να ‘ναι, στο απώτατο βάθος του, έρημο και αβοήθητο και να προσμένει από μας βοήθεια.“ Rainer Maria Rilke, Γράμματα σ’ ένα νέο ποιητή Borgeby gard, Flädie, Σουηδία,12 Αυγούστου 1904
Προσκληση σε γευμα, την εποχη της ευδαιμονίας
Originally posted on oneireftis:
Το πιθανότερο είναι ότι πρόκειται για πρόσκληση σκοπιμότητας ή από ανάγκη επέκτασης κοινωνικών επαφών “just in case”, σκέφτηκα σε μια προσπάθεια να ερμηνεύσω την επιμονή του, να μας τραπεζώσει κυριακάτικα. Απ την άλλη είναι πολύ δύσκολο να αρνηθεί κανείς, αν δεν τρέφει κάποια ειδική και συγκεκριμένη αντιπάθεια. Εξάλλου, πρέπει να ομολογήσω…
Φύλακας και γιατρός, στη μάνα που γεννάει, ένα σκυλί
[…] Σε μιάν ερημιά το άλογο κοκκάλωσε απότομα, χωρίς να φαίνεται μήτε στάνη, μήτε κοπάδι. Ίσως κρυφάκουγε κι αυτό την παράξενη συνεννόηση δύο παιδιών, για μιάν άγνωστη ιδέα, σε μιάν άγνωστη γλώσσα. Το φτερνίζω, του τραβώ το χαλινάρι, αυτό εκεί, με τ αυτιά ορθωμένα, και τα ρουθούνια ν ανοιγοκλείνουνε, να ξεφυσούνε και να οσμίζονται τον…