“Δεν υπάρχει κανένα μονοπάτι στην αλήθεια. Αυτό είναι ένα από τα πιο θεμελιώδη πράγματα για να καταλάβεις. Αν αναζητάς την αλήθεια, όλα τα μονοπάτια θα σε οδηγήσουν λάθος, επειδή το να ακολουθείς ένα μονοπάτι σημαίνει ότι έχεις ήδη αποφασίσει τι είναι η αλήθεια. Έχεις αποφασίσει την κατεύθυνση, τη διάσταση. Έχεις αποφασίσει πώς να την προσεγγίσεις, τι πειθαρχία να ακολουθήσεις, τι δόγμα να υιοθετήσεις. Ο προορισμός σου θα είναι απλώς μια προβολή του ίδιου σου του νου. Θα είναι απλώς ο ίδιος σου ο νους, που παίζει τα παιχνίδια του”. [via Meditation Commune]
Ωστόσο, πιστεύω ότι υπάρχει ένας ασφαλής δρόμος, για να προσεγγίσει κάποιος την αλήθεια. Είναι η αίσθηση του εαυτού. Ο καθένας μπορεί να”βρεί” τον εαυτό του, στο βαθμό που θα μπορέσει να τον αισθανθεί. Ξεφεύγοντας από την εικόνα του εαυτού μας, που μας περιορίζει σε μια σχέση έμμεση, στην οποία αναπόφευκτα διαμεσολαβεί το βλέμμα των “άλλων”. Και χωρίς να προσπαθεί να τον “εξηγήσει”. Επειδή η κάθε “εξήγηση” είναι μια διαδικασία του νου που στηρίζεται στα δεδομένα που ήδη έχει και δεν μπορεί να φέρει κάτι καινούργιο στην επίγνωση.

